راهنمای کامل تشخیص فیش جعلی کارت‌به‌کارت برای فروشنده‌های آنلاین

فیش جعلی کارت‌به‌کارت، عکسی است که وانمود می‌کند پول به کارت شما آمده، در حالی که یا انتقالی انجام نشده، یا مبلغ و مقصد و زمانش با سفارش یکی نیست. تشخیص عملی از همین چهار نقطه شروع می‌شود: مبلغ، شماره پیگیری، کارت مقصد، تاریخ و ساعت. هر کدام را که در عکس نمی‌بینید، خالی پر نکنید؛ بنویسید «دیده نشد».

این راهنما برای فروشنده‌ی اینستاگرام و تلگرام است که کالا را بعد از دیدن اسکرین‌شات می‌فرستد. قول نمی‌دهد همه‌ی جعل‌ها را بگیرید. قولش این است که یک روال ثابت داشته باشید و عکس را با پیامک بانک قاطی نکنید.

فیش جعلی دقیقاً چه شکلی به دست شما می‌رسد؟

اغلب یک تصویر از صفحه‌ی انتقال است: مبلغ درشت، یک شماره پیگیری، چند رقم از کارت مقصد، و یک جمله مثل «انتقال موفق». گاهی هم عکسِ پیامک است، نه خود پیامکی که روی گوشی شما نشسته. این دو را از هم جدا کنید. عکس را مشتری می‌سازد یا از جای دیگری برمی‌دارد. پیامک واریز را بانک برای شما می‌فرستد و فقط روی دستگاه خودتان قابل دیدن است.

جعل همیشه فتوشاپِ حرفه‌ای نیست. سه حالت ساده‌تر هم هست. اول، رسید واقعی یک پرداخت دیگر که برای سفارش شما فرستاده می‌شود. دوم، رسید واقعی با مبلغ یا کارتِ دستکاری‌شده. سوم، تصویری که اصلاً رسید نیست و فقط شبیه جدول اعداد است. در هر سه حالت، سؤال شما یکی است: این تصویر با همین سفارش، همین مبلغ و همین کارت من می‌خواند یا نه؟

اگر نوع انتقال چیز دیگری است، مثل پایا یا ساتنا یا پل، معنی «رسید» عوض می‌شود. رسید پایا اغلب یعنی دستور ثبت شده، نه این‌که پول نشسته باشد. تفاوت این مسیرها را در راهنمای کارت‌به‌کارت، پایا، ساتنا و پل جدا نوشته‌ایم.

قبل از باز کردن عکس، چه قراری با خودتان بگذارید؟

قرار را وقتی بگذارید که هنوز عجله‌ی مشتری شروع نشده. مبلغ قابل ارسال را خودتان می‌دانید. برای مبلغ بالا، بدون پیامک بانک کالا از میز بلند نشود. این آستانه را در دفتر یا در تنظیمات کارتان بنویسید تا وسط بحث عوضش نکنید.

کارت یا شبایی که به مشتری داده‌اید باید همان باشد که در عکس می‌بینید. اگر چند کارت دارید، لیست‌شان دم دست باشد. رقم‌های وسط کارت معمولاً پوشیده است؛ چهار رقم اول و آخر را با کارت خودتان تطبیق دهید. «یک کارت آبی» تطبیق نیست.

شماره پیگیری را جایی نگه دارید که تکرارش معلوم شود. یک شماره برای دو سفارش، حتی اگر هر دو عکس تمیز باشند، دلیل کافی برای توقف است. جزئیات این شماره را در شماره پیگیری و شماره مرجع آورده‌ایم.

روی خود رسید چه چیزهایی را ردیف کنیم؟

مبلغ را با جمع سفارش مقایسه کنید، نه با احساس‌تان از «حدود همان قدر». اگر مشتری هزینه ارسال را جدا گفته، در جمع بیاورید وگرنه اختلاف کوچک را نادیده نگیرید. اختلاف کوچک همان جایی است که عکسِ یک پرداخت قدیمی را قالب می‌کنند.

شماره پیگیری باید در عکس باشد و قابل خواندن. اگر بریده شده، تار است، یا زیر شستی افتاده، فیلد را دیده نشده حساب کنید. از مشتری بخواهید اسکرین‌شات کامل بفرستد، نه عکسی که خودش از صفحه گرفته و نصفش بیرون است.

کارت مقصد را با کارتی که خودتان داده‌اید مقایسه کنید. اگر مشتری به کارت شخص دیگری واریز کرده و می‌گوید «همان است»، همان نیست. اسم صاحب کارت، اگر در عکس باشد، باید با اسم حساب شما بخواند. اگر نباشد، باز هم رقم‌ها را رها نکنید.

تاریخ و ساعت باید به مکالمه بخورد. رسید هفته‌ی پیش برای سفارش امروز دلیل توقف است، مگر این‌که خودتان آن پرداخت را در دفتر دارید و این سفارش به آن وصل است. منطقه زمانی و تاریخ شمسی را همان‌طور که در عکس است بخوانید؛ اگر سال یا ماه خوانا نیست، بنویسید دیده نشد.

چه نشانه‌هایی پرونده را مشکوک می‌کند؟

این‌ها دلیل قطعیِ جعل نیستند. دلیل توقف‌اند، تا وقتی پیامک یا موجودی را ندیده‌اید.

• شماره پیگیری تکراری است یا در عکس نیست.
• مبلغ با سفارش یکی نیست، حتی اگر اختلاف کم باشد.
• کارت مقصد مال شما نیست یا رقم‌هایش با کارتی که داده‌اید فرق دارد.
• تاریخ خوانا نیست، یا با ساعت چت نمی‌خواند.
• عکس بریده است، تار است، یا نور و فونتِ یک تکه با بقیه‌ی صفحه فرق دارد.
• مشتری عجله می‌دهد که «تا کنسل نشده بفرست» و حاضر نیست چند دقیقه برای پیامک صبر کند.
• متن روی عکس می‌گوید «ثبت شد» یا «در انتظار»، ولی مشتری طوری حرف می‌زند که انگار پول نشسته است.

نشانه‌های دستکاری تصویر را جدا و با مثال در نشانه‌های فیش فتوشاپ‌شده جمع کرده‌ایم. آن نوشته جای این روال نیست؛ کنارش است.

عکس بد را با فیش جعلی قاطی نکنیم

عکس تار، کج، یا نصفه‌ای که شماره پیگیری‌اش بریده، الزاماً جعل نیست. ممکن است مشتری عجله داشته. جواب درست این است که بگویید این فیش خوانا نیست و یک تصویر کامل بخواهید. اگر حدس بزنید مبلغ را، هم به مشتری ظلم می‌شود و هم اگر حدس‌تان غلط باشد کالا را بی‌پول فرستاده‌اید.

از آن طرف، عکسِ خیلی تمیز هم سند نیست. قالب آماده می‌تواند تمیزتر از اسکرین‌شات واقعی باشد. تمیزی را با تطبیق مبلغ و مقصد و پیگیری عوض نکنید.

پیامک بانک کجای این کار است؟

پیامک واریز را بانک برای صاحب حساب می‌فرستد. مشتری به آن دسترسی ندارد، مگر این‌که شما متنش را برای او خوانده باشید. برای همین، مقایسه‌ی عکس با پیامکی که خودتان روی گوشی می‌بینید از مقایسه‌ی دو تا عکس قوی‌تر است. روش کنار هم گذاشتن مبلغ، پیگیری و زمان را در چرا پیامک بانک مدرک نهایی است گفته‌ایم.

اگر پیامک دیر می‌آید، کالا را نگه دارید. تأخیر پیامک دلیل ارسال نیست. موجودی را هم فقط در اپ یا پیامک خودتان ببینید، نه در عکسی که مشتری از «موجودی» فرستاده. آن عکس هم مثل بقیه‌ی عکس‌ها قابل ساختن است.

فیشی، اگر از آن استفاده می‌کنید، پیامک گوشی را خودش نمی‌خواند. فقط متنی را می‌بیند که خودتان در چت می‌چسبانید. این کار مقایسه را مرتب می‌کند؛ جای دیدن پیامک روی گوشی شما را نمی‌گیرد.

یک چک‌لیست کوتاه قبل از تحویل کالا

1. مبلغ عکس با جمع همین سفارش یکی است.
2. کارت یا شبای مقصد همان است که خودتان داده‌اید.
3. شماره پیگیری خوانا است و قبلاً برای سفارش دیگری نیامده.
4. تاریخ و ساعت به این مکالمه می‌خورد.
5. وضعیت نوشته‌شده روی عکس «موفق» است، نه «ثبت» یا «در انتظار». اگر نوعش پایا است، حتی «ثبت» را رسیدن پول حساب نکنید.
6. برای مبلغ بالا، پیامک بانک یا موجودی را روی گوشی خودتان دیده‌اید.
7. اگر چیزی خوانا نبود، در دفتر نوشته‌اید دیده نشد و کالا را نفرستاده‌اید.

فیشی کجای این مسیر است و کجا نیست؟

ربات فیشی در تلگرام عکس فیش را می‌گیرد و مبلغ، پیگیری، کارت مقصد و تاریخ را جدا می‌کند. چیزی را که نخواند، دیده نشد می‌نویسد. اگر موردی مشکوک باشد، دلیل را فهرست می‌کند تا شما تصمیم بگیرید.

سبز بودن نتیجه یعنی ظاهر همین عکس با اطلاعاتی که دیده، ناسازگارِ جدی نشان نداده. یعنی بانک گفته پول آمده؟ نه. برای مبلغ بالا همچنان پیامک را ببینید. اگر خواستید همین روال را روی یک عکس امتحان کنید، از بخش چک فیش در سایت شروع کنید یا عکس را برای @MyfishiBot بفرستید.

مشتری معمولاً کاری جز پرداخت معمولی ندارد. شما فیش را فوروارد می‌کنید. ربات به چت خصوصی مشتری وصل نمی‌شود و فقط همان چیزی را می‌بیند که خودتان می‌فرستید.